Mallorca

  

Mallorca é hospitalidade.

 

Tamén é orgullo " pagés ".

 

 

Vilas preciosas como Porto Colom.



Arte saíndo da relación entre lume e vidro.

 

 

 

En Mallorca non poden faltar cartaces simpáticos.

 

 

 

Na natureza mariña cambian os caramuxos e aparecen uns " trilobites " pequenos.

 

 

 

As xoaniñas son máis claras e os gatos teñen a cabeza máis afiada, con ollos e orellas grandes. 

 

 

Polos muros corrican " dragóns ".

 

 

Nos" talaiots " agáchanse as " paparras". 

 

 

Houbo que visitar unha cova e tocoulle á de Campanet cos seus monstros, reis Magos e outras figuras e historias de cabras extinguidas e insectos cegos e transparentes.

 

 

Mallorca ten praias grandes pero tamén calas case escondidas como a de Figueras que está no camiño marabilloso do faro do cabo Formentor.

 

 

Hai multitude de rotondas con diversas esculturas. Se atopas esta dos bailarins para no restaurante do lado. Poderás comer comida mallorquina mui boa e barata. 

 

Tamén hai un tranvía de Sóller a Porto Sóller que fai as delicias dos pequenos.

 

 

Outra rota que non debe obviarse é a que vai a Sa Calobra. Despóis dunha estrada longa chea de curvas hai que aparcar e seguir un paseo marítimo. Pronto cruzas dous túneis pequenos iluminados e con ventás ao mar. 

 

 

Cando saes do segundo quedas abraiado da paisaxe. 

 

 

Hai máis cousas como aspas nos pozos, a cantidade de cabalos que se ve, a paella que fan uns amigos, probar caracois, " sipi ", paspallás e disfrutar nun parque acuático, cruzarse con coellos e perdices.

 

 

Agora queda desexar volver noutra ocasión.

Polo aire

Hoxe toca riscar o ceo.
Ata a semana que vén !.

O tren do festival

Nótase a crise por todas partes e na educación non había ser menos. Xa o ano pasado non fixeron o festival das letras galegas e este ano xuntaron o festival das Letras co de fin de curso e así houbo actuacións no cole de Leo de todos os tipos. Dende taekwondo a baile moderno, pasando por patinaxe, inglés, teatro e multideporte.
Este ano polo menos houbo máis galego ca o ano pasado e a Leo e compañeiros tocoulles facer unha coreografía da canción de Andrés Dobarro " O tren " que leva máis de corenta e tres anos circulando por aí, máis vella ca muitos pais deses nenos que a coreografiaron.
Nun comentario da canción pide un comentarista que se lle adique un día das letras galegas a Andrés Dobarro e eu non poñería ningunha chata.
Na foto está Xela cun globo " melo ". Non atendeu muito ao festival que facía calor e estaba chouchiña.

Vivindo

Despóis dunha tempada intensa de traballo e dunha desgraza dun compañeiro de choio que fixo aparecer o dito de " Hai dúas cousas difíciles de entender: que os curas vaian ao inferno e os médicos acaben por morrer"; chegan dúas semaniñas de vacacións para ver o mundo dende outra perspectiva.
É o que imos levar nesta vida !.

Rengos e máis aprendizaxes

Nas estadías en Arbo acostumo aprender cousas novas e este domingo non ía ser menos. Aprendín que " desistir " pode significar ir ao baño a facer augas maiores e tamén aprendín que hai unha herba mala que se chama " rengo ". Tamén aprendín que se lles fai un nó aos alleiros. Seica así medran máis as cabezas de allo enterradas. Non sei se é verdade pero aquí faino toda a xente.